استاد جبار باغچه بان (عسكرزاده) يكي از خادمان پر تلاش فرهنگ ايران و به معنی واقعي كلمه معلم بود. 

زنده ياد باغچه بان سال 1298  شمسی آموزگاری را در دبستان (احمديه مرند) آذربايجان آغاز كرد. وی مؤسس اولين كودكستان (باغچه اطفال) در تبريز بود. باغچه بان را بايد اولين كسي دانست كه در ايران، آموزش سمعی بصری را به دستگاه آموزشی كشور وارد كرد.

 وی برای اولين بار به فكر تعليم و تربيت كودكان ناشنوا افتاد. در ابتدای كار همه او را مورد تمسخر قرار ميدادند، اما وی طی يك سال موفق شد به سه كودك ناشنوا خواندن و نوشتن بياموزد.

شادروان باغچه بان فعاليت آموزشي خود را در شهر شيراز به مدت شش سال و بعد از آن در تهران ادامه داد. وی نخستين دبستان ناشنوايان را در چهارراه حسن آباد در خانه ای محقر تأسيس كرد. وی روش آموزش الفبای دستی را اختراع كرد. همچنين در حين تعليم و تربيت به روش ديگری دست يافت كه امروزه آن روش به نام روش تركيبي معروف است و با گذشت اين همه سال به عنوان مترقی ترين روش در مدارس سراسر كشور استفاده مي شود.

 وی كتب مختلفی را از جمله: كتابهای كودكان (بابا برفی…)، كتاب حساب ويژه و كتاب آموزش كر و لالها به رشته تحرير در آورد

سرانجام اين مرد شريف، معلم دلسوز و مهربان، در روز چهارم آذر ماه 1345، در سن 82 سالگي ديده از جهان فرو بست. 

در گيلان هر ساله يادبودی در همين روز برای اين معلم بزرگ با حضور ناشنوايان موفق و معلمين زحمتكش كه ادامه دهندگان راه و منش آن بزرگوار هستند برگزار می گردد